Ruim 135.000 euro en ruim 139.000 dollar: zoveel hadden twee spelers verloren in de zaken waarover de Hoge Raad op 3 juli 2026 besliste. Geld terugvorderen van een online casino zonder Nederlandse vergunning kan sinds die uitspraak niet meer met het argument dat de overeenkomst ongeldig is. Andere wegen blijven mogelijk, maar alleen onder omstandigheden en per zaak. Hieronder staat de stand van zaken op 1 oktober 2026.

Dit artikel hoort bij de sectie over wat je rechten zijn bij online gokken en waar je terechtkunt.

Wat heeft de Hoge Raad op 3 juli 2026 beslist?

De Hoge Raad oordeelde dat een overeenkomst met een aanbieder van online kansspelen die zonder Nederlandse vergunning opereert, niet nietig of vernietigbaar is op grond van artikel 3:40 van het Burgerlijk Wetboek (BW). Daarmee valt nietigheid als grond voor terugvordering weg. Andere gronden, zoals een wilsgebrek of een onrechtmatige daad, blijven volgens de Hoge Raad onder omstandigheden mogelijk.

Het ging om prejudiciële vragen: de rechtbanken Amsterdam en Noord-Holland hadden die op 22 januari 2025 aan de Hoge Raad gesteld (zaaknummers 25/00202 en 25/00204, ECLI:NL:HR:2026:1159). In de ene zaak had een speler tussen 2006 en 2021 ruim 139.000 dollar verloren, in de andere € 135.137 tussen 2 augustus 2020 en 9 juli 2021. Nietig betekent dat een overeenkomst van meet af aan geen gevolgen heeft, vernietigbaar dat zij geldig blijft totdat iemand haar met succes aanvecht. Op grond van artikel 3:40 BW kan een speler zich op geen van beide nog beroepen.

De kern staat in overweging 3.2.7: “overeenkomsten die zijn aangegaan met een aanbieder van online kansspelen die handelt in strijd met het verbod van art. 1 lid 1, aanhef en onder a, Wok, niet nietig of vernietigbaar zijn op grond van art. 3:40 BW. Dit laat onverlet dat onder omstandigheden zodanige overeenkomsten kunnen blootstaan aan vernietiging wegens een wilsgebrek of aanleiding kunnen geven tot een vordering uit onrechtmatige daad.” Wie dat wil nagaan, leest de uitspraak zelf op rechtspraak.nl.

De Hoge Raad noemt onder meer drie redenen. De Wet op de kansspelen (Wok) kent bestuurlijke en strafrechtelijke sancties, maar regelt de civielrechtelijke gevolgen niet. In de wetsgeschiedenis is geen aanwijzing te vinden dat de wetgever nietigheid wilde, ook niet bij de Wet kansspelen op afstand (Wet Koa). En het Nederlandse stelsel is geen categorisch verbod op kansspelen, maar kanalisatie: de vraag wordt gestuurd naar aanbieders met een vergunning.

Twee dingen veranderen daar niets aan. Het maakt niet uit of de aanbieder voldeed aan de prioriteringscriteria van de Kansspelautoriteit (Ksa), en het maakt ook niet uit of de aanbieder zijn diensten beperkte tot een online mogelijkheid om tegen elkaar te spelen, zoals poker. De vraag of een speler inzetten kan terugvorderen als onverschuldigd betaald, beantwoordde de Hoge Raad niet, omdat die vraag door de uitkomst vervalt (overweging 3.6.2).

Waarom kun je verloren inzet niet zomaar terugvorderen?

Omdat het gewone recht voor spel en weddenschap een eigen regel kent. Een schuldeiser kan een vordering uit zo'n overeenkomst niet in rechte afdwingen, en wie vrijwillig betaalt, kan het verlorene niet terugvorderen. De enige uitzondering is bedrog, list of oplichting van de kant van de winnaar.

De Hoge Raad zet die regel in overweging 3.1.2 uiteen: “Vorderingen uit zodanige overeenkomst kan de schuldeiser niet in rechte afdwingen (art. 7A:1825 BW). De verliezer die vrijwillig betaalt, kan het verlorene echter niet terugvorderen, behalve in geval van bedrog, list of oplichting van de kant van de winnaar (art. 7A:1828 BW).” Zolang een overeenkomst geldig is, werkt die regel dus tegen de speler die verloren heeft.

Bij spel onder een Nederlandse vergunning ligt dat anders. Volgens artikel 39 Wok geldt de beperking van artikel 7A:1825 BW daar niet voor de behaalde prijzen en premies, zodat aanspraken daarop afdwingbaar zijn, binnen een vervaltermijn van een jaar (artikel 38 Wok). Dat is het praktische verschil: de vergunning bepaalt ook wat je voor de rechter kunt afdwingen. Meer over wat een Nederlandse vergunning voor spelers betekent staat op een eigen pagina.

Geldt de uitspraak ook als je vóór 2021 online gokte?

Ja. De Hoge Raad overwoog dat de Wok van aanvang af niet de strekking heeft gehad de geldigheid van zulke overeenkomsten aan te tasten. De twee zaken gingen bovendien over spel in de periode 2006 tot 2021, ook in de jaren waarin de legale online markt nog niet bestond.

De legale online markt ging pas open op 1 oktober 2021, na de inwerkingtreding van de Wet Koa; aanvragen waren al mogelijk vanaf 1 april 2021, zoals de Kansspelautoriteit op haar website beschrijft. Voor die datum bestond er dus nog geen markt voor online kansspelen met een vergunning.

Hoeveel tijd je hebt, hangt af van de grond. Hieronder staan alleen de termijnen uit de wet. Een vordering tot schadevergoeding verjaart vijf jaar nadat de benadeelde de schade en de aansprakelijke persoon kende, en in elk geval twintig jaar na de gebeurtenis (artikel 3:310 lid 1 BW). Voor onverschuldigde betaling geldt een vergelijkbare termijn (artikel 3:309 BW). Een beroep op vernietiging wegens bedrog of dwaling verjaart drie jaar na de ontdekking (artikel 3:52 lid 1 BW); de wettekst staat in Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek. Hoe die termijnen in een concreet geval uitvallen, is een juridische vraag.

Geld terugvorderen van een online casino: welke wegen blijven over?

De Hoge Raad noemt zelf twee wegen die open blijven: vernietiging wegens een wilsgebrek en een vordering uit onrechtmatige daad. Bij aanbieders met een vergunning komt de zorgplicht daar nog bij. Alle drie gelden alleen onder omstandigheden, en de rechter beslist per zaak.

Een wilsgebrek is een gebrek in de wilsvorming, zoals dwaling of, volgens artikel 3:44 BW, bedrog, bedreiging en misbruik van omstandigheden; wie daarmee slaagt, kan de overeenkomst vernietigen. Een onrechtmatige daad is onrechtmatig handelen waardoor een ander schade lijdt. De zorgplicht rust op de aanbieder met vergunning, die moet ingrijpen bij signalen van problematisch speelgedrag, en een schending kan een tekortkoming of onrechtmatige daad opleveren. Over die gronden heeft de Hoge Raad zelf niet beslist; dat doet de rechter per zaak.

Een deel toegewezen: kantonrechter Noord-Holland

De kantonrechter van de rechtbank Noord-Holland (Zaanstad) wees op 18 juni 2026 een deel van de vordering toe (ECLI:NL:RBNHO:2026:6041). Een speler had tussen 18 juni en 12 juli 2022 per saldo € 5.400 verloren, met bijna dagelijks een inleg van € 300. De kantonrechter oordeelde dat (bijna) dagelijks spelen geldt als een hoge speelfrequentie als bedoeld in artikel 17 van de Regeling werving, reclame en verslavingspreventie kansspelen, en dus als een signaal voor de aanbieder. Die had na twee weken met de speler in gesprek moeten gaan en deed dat pas rond 12 juli, tien dagen later. Daarom kreeg de speler € 1.650 terug, het bedrag dat hij vanaf 3 juli tot en met 12 juli 2022 had ingelegd en verloren, plus € 299,48 aan buitengerechtelijke kosten en wettelijke rente. De proceskosten werden gecompenseerd: ieder droeg de eigen kosten. Het ging dus om een deel van het verlies, en alleen om de periode na het signaal.

Afgewezen: gerechtshof Arnhem-Leeuwarden

Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden wees op 25 augustus 2026 een vordering af (ECLI:NL:GHARL:2026:5432). Het ging om een bezoeker van een fysiek speelcasino, vrijwillig ingeschreven in het Centraal Register Uitsluiting Kansspelen (Cruks), die meer dan € 30.000 terugvroeg: eerst wegens nietigheid en onverschuldigde betaling, subsidiair wegens schending van de zorgplicht. Volgens het hof stond niet vast dat de aanbieder zijn verplichtingen bij de toegangscontrole had geschonden, en onderbouwde de speler zijn stellingen onvoldoende. De speler moest de kosten van het hoger beroep dragen, € 5.595. Dit ging om een fysiek casino, niet om online gokken, en is dus geen precedent daarvoor. Het laat wel zien wat bewijs en kostenrisico betekenen.

In beide zaken draaide het dus niet om hoeveel iemand verloor. Het ging om wat de aanbieder wist, wanneer hij het wist en wat hij had moeten doen, en om wat de speler zelf kon aantonen, zoals een overzicht van de stortingen.

Kan je bank of creditcardmaatschappij het geld terughalen?

In de zaak die de Geschillencommissie Kifid op 11 september 2026 beoordeelde, niet. De commissie wees in een bindend advies (uitspraak 2026-0916) de vordering af van een consument die € 11.314 terugvroeg van een creditcardmaatschappij.

Het ging om 45 betalingen met een creditcard voor online kansspelen tussen 19 mei en 10 augustus 2025. De regels van Visa en Mastercard gelden volgens een vaste lijn van de commissie (onder meer uitspraken 2026-0583 en 2026-0356) alleen tussen de uitgever van de creditcard en de betaaldienstverlener, niet in de relatie tussen de consument en de creditcardmaatschappij. De zogenoemde aflevergarantie hielp niet, omdat het geld wel op het account bij de aanbieder was aangekomen. Aanspraken tegen de aanbieder, ook over Cruks en het sluiten van het account, zijn geen zaak van de creditcardmaatschappij, die “geen partij bij de kansspelovereenkomst” is. Daar komt bij: “Bovendien heeft de Hoge Raad inmiddels geoordeeld dat kansspelovereenkomsten met een aanbieder zonder vergunning niet nietig zijn.”

Waar kun je terecht met vragen over je verlies?

Niet bij de Kansspelautoriteit als het om het terugkrijgen van geld gaat. De Ksa houdt toezicht op aanbieders en kan boetes opleggen, maar laat op haar website weten dat zij het probleem van een individuele speler niet kan oplossen en niet persoonlijk bemiddelt. Zij verwijst naar onder meer Juridisch Loket, de Fraudehelpdesk en de Autoriteit Consument en Markt (ACM). Toezicht houden is iets anders dan geld voor een speler terughalen.

Bij Juridisch Loket kun je gratis bellen op 0800-8020. Persoonlijk juridisch advies is er volgens de website voor mensen met een laag inkomen en weinig spaargeld. Loopt een civiele procedure bij de kantonrechter, dan hoef je volgens Rijksoverheid geen advocaat in te schakelen; dat geldt voor vorderingen van minder dan € 25.000. Een procedure kan wel geld kosten, zoals het tweede voorbeeld hierboven liet zien.

Een aanbieder mét Nederlandse vergunning moet een klachtenprocedure hebben; de regels daarvoor staan in het Besluit kansspelen op afstand.

Dit artikel legt uit wat er is beslist; juridisch advies is het niet. Wie merkt dat verliezen of schulden door gokken zwaar gaan wegen, kan gratis praten met OpenOverGokken via 0800-2400022.

Vergunning eerst: hoe voorkom je dat je hier terechtkomt?

Door vóór de eerste storting te controleren of de aanbieder een Nederlandse vergunning heeft. De Ksa publiceert in de Kansspelwijzer alle aanbieders die kansspelen mogen aanbieden in Nederland. Controleer in dat register en laat je niet leiden door een logo op de site.

Hoe dat stap voor stap gaat, staat bij de vergunning van een online casino zelf controleren. Alleen bij een vergunninghouder gelden de zorgplicht, speellimieten en een wettelijke klachtenprocedure; wie buiten dat toezicht speelt, doet het zonder die vangnetten. Wie overweegt geld terug te vorderen van een online casino, kijkt dus eerst naar het verschil dat de vergunning maakt.

Wat vragen lezers het vaakst?

Kun je geld terugvorderen van een online casino zonder Nederlandse vergunning?

Niet met het argument dat de overeenkomst nietig is, want dat sloot de Hoge Raad op 3 juli 2026 uit. Andere gronden, zoals een wilsgebrek of een onrechtmatige daad, noemt de Hoge Raad wel, maar alleen onder omstandigheden. Of ze in een concreet geval slagen, beslist de rechter per zaak.

Geldt de uitspraak ook voor gokken vóór 1 oktober 2021?

Ja. De Hoge Raad overwoog dat de Wok van aanvang af niet de strekking had de geldigheid van zulke overeenkomsten aan te tasten, en de twee zaken gingen over spel in de periode 2006 tot 2021. De legale online markt ging bovendien pas op 1 oktober 2021 open.

Wat is het verschil tussen een nietige overeenkomst en een onrechtmatige daad?

Bij een nietige overeenkomst is het contract van meet af aan ongeldig, en dat argument is nu uitgesloten. Een onrechtmatige daad draait om de vraag of de aanbieder onrechtmatig heeft gehandeld, bijvoorbeeld door een signaal van problematisch speelgedrag te negeren. Dan gaat het om gedrag en bewijs, niet om het contract.

Kan je bank of creditcardmaatschappij gokbetalingen terugdraaien?

In de zaak die de Geschillencommissie Kifid op 11 september 2026 beoordeelde, niet. De commissie wees de vordering van € 11.314 af, onder meer omdat de creditcardmaatschappij geen partij is bij de kansspelovereenkomst. Zij verwees daarbij naar een vaste lijn in eerdere uitspraken.

Kan de Kansspelautoriteit je helpen je geld terug te krijgen?

Nee. De Ksa houdt toezicht op aanbieders en kan boetes opleggen, maar laat zelf weten dat zij het probleem van een individuele speler niet kan oplossen en niet persoonlijk bemiddelt. Zij verwijst naar onder meer Juridisch Loket, de Fraudehelpdesk en de Autoriteit Consument en Markt.

Hoe lang kun je een vordering instellen?

Dat hangt af van de grond: bij schadevergoeding vijf jaar nadat de benadeelde de schade en de aansprakelijke persoon kende (artikel 3:310 BW), bij vernietiging wegens bedrog of dwaling drie jaar na de ontdekking (artikel 3:52 BW). Hoe dat in een concreet geval uitpakt, is een juridische vraag.

Heb je een advocaat nodig om naar de kantonrechter te stappen?

Volgens Rijksoverheid hoef je bij een civiele procedure bij de kantonrechter geen advocaat in te schakelen. Dat geldt voor vorderingen van minder dan € 25.000. Een procedure kan wel geld kosten, zoals het hof in augustus 2026 liet zien met een kostenveroordeling van € 5.595 in hoger beroep.

Bronnen

Alle bronnen zijn geraadpleegd op 1 oktober 2026.